Karel deel 10
‘En?’ vroeg Arie toen ik weer bij hem in zijn auto stapte.
‘Ze is er slecht an toe Arie, ik heb geen idee of ze het gaat redden' zei ik ongerust.
‘Jemig is het zo erg’ zei Arie.
Hij schrok ook.
‘Ja maar wat ik nog veel erger vind is dat er geen mens naar haar omkijkt, nou ja in dat ziekenhuis doen ze wat ze kunnen maar ik bedoel, ik vraag me af of we nou echt die familie niet moeten opsporen?
Denk nou effe mee Arie’ zei ik dwingend.
‘In elk geval heb ik nu wel de sleutel van haar huis, dus Karel kan gevoerd worden en z’n familie ook natuurlijk.
Ga je effe mee naar binnen daar?’ vroeg ik.
‘Zal ze dat goed vinden?’
‘Vind je het heel erg als ik daar niet over na wil denken, ik moet er eigenlijk niet an denken om daar alleen naar binnen te gaan, het was er laatst al een aardige bende, ik ben een poos niet geweest, wie weet wat me te wachten staat.
Trouwens, ze komt toch ook regelmatig bij jou in de loods’ zei ik.
‘Is waar, ik ga wel met je mee’ zei Arie tot mijn geruststelling.
Het wás een bende, dat kon niet ontkent worden.
De hoeveelheid vuilniszakken in de hal was flink gegroeid, het was nog een geluk dat het een ruime hal was.
De stank in huis was niet iets waar je vrolijk van werd.
Ik zag Karel en de zwarte net in een gordijn klimmen, wat waren ze groot geworden zeg.
Ik liep de keuken in met Arie in mijn kielzog.
Moederpoes en haar kroost kwamen achter ons aan.
Een serie lege blikjes vulde het aanrecht, er stond nog precies één dicht blik.
De blikopener lag ernaast, ik draaide het blik open, plukte een bord uit de kast, vulde het met kattenvoer en zette het op de grond.
Als wolven vielen ze aan, keurig in een rondje om het bord.
Ik knielde en nam Karel z’n staartje tussen mijn vingers, nog steeds dat knikkie.
Hij deed zelfs een hele stoere poging om te grommen, alsof ik een bedreiging vormde, z’n eten wilde stelen.
Ik schoot in de lach : ‘Hoor hem nou, die krielkip, hij maakt geluid.’
Ik stond weer op en keek in het rond, Arie keek met me mee.
‘Denk jij wat ik denk?’ vroeg ik.
‘Dat zou best ‘es kenne de Boer, dat ik denk wat jij denkt.
Ik hang wel een karretje an m’n wagen en dan brengen we die zooi wel naar de stort, ze zijn nog open’ zei hij met een grote grijns.
‘Je bent een kanjer Arie’ zei ik terwijl ik hem een klap op z’n schouder gaf.
Onderweg naar de stort zongen we :’Ik heb m’n wagen volgeladen, vol met ouuuwe zakken.’
Wordt vervolgd
negen reacties:
Lief van jullie, niet alleen de zorg voor de katten op je nemen, maar ook indirect een stuk zorg voor mevrouw van de katten…kanjers!!
had niet anders van je verwacht. alleen dat plaatje wat er onder staat begrijp ik niet helemaal. welk jaar is voor bij? ben je jarig boer harmse?
Denk jij wat ik denk? Vast wel, er zal hier toch ergens wel een adres boek liggen!
Maar nee, zij dachten we ruimen de zooi op!!
volgeladen met ouwe zakken… op weg naar het… bejaaardenhuiiiiissss….
nee, het vuil gaat niet naar een bejaardentehuis…. naar de stort!
En Aal gaat niet dood welnee, ze is veel te jong 40 toch en komt daarom niet in een bejaardentehuis!
Ze komt in de jelliniekkliniek terecht ,om van de drank te komen!!
Aal red het!!!!!...............
Hmmm… Weer een vervolg :(
Mooi Bassie! 
ha bdb, vooral de term krielkip springt eruit 
haha en dat voor een kater. Geen muizen tegengekomen daar? Hebben die katten dan toch maar mooi op afstand weten te houden
hhhmmm ben toch heel benieuwd hoe dit weer verder gaat…
al met al een goed verhaal om zo op deze manier te lezen…
nice day
hmm word steeds spannender en leuker om te lezen..
hou ons nie langer in spanning…
:)
ben benieuwd
groetjes kim