Karel deel 9
Alida was er niet best aan toe vertelde de verpleegster toen ik mij aan de balie van de afdeling intensive care had gemeld als “de Boer.”
Ik had naar waarheid geantwoord toen ze me vroeg of ik familie was.
De Boer is immers niet mijn echte naam maar mevrouw de Boer kent mijn echte naam niet.
Ik had uitgelegd dat ik de nieuwe baas van Karel ben en dat de katten nu niet verzorgd worden omdat Aal geen contact heeft met haar familie én de hartstilstand in het café heeft gekregen.
De verpleegster was vol begrip, duidelijk een kattenliefhebster.
‘Neem even plaats, ik zal kijken of ze U even kan zien, maar dan ook éven, ze mag absoluut niet vermoeid raken’ zei ze streng.
‘Vanzelfsprekend’ zei ik bijna onderdanig en boog mijn hoofd een beetje in haar richting.
Ik was best bereid tot een beetje onderdanig gedrag, als ik maar aan een sleutel van Aal d’r huis kwam.
De tien minuten duurden eeuwig, ik denk dat ik zeker zes keer op mijn horloge heb gekeken.
De verpleegster kwam terug met een paar sleutels in haar hand en een grijns van oor tot oor.
Kattenliefhebster, ze straalde het uit.
‘U mag twee minuten bij haar, beslist niet langer’ zei ze terwijl ze me de sleutels gaf en een teken dat ik haar mocht volgen.
Ik liep braaf achter haar aan, zij herhaalde de tijd die ze me gaf.
‘Twee minuten.’
‘Erewoord’ zei ik en stak twee vingers omhoog.
Ik schrok er een beetje van, ze zag er echt beroerd uit, volgens mij waren haar lippen nog steeds pimpelpaars.
Ik ging naast het bed staan en zei zacht :’Dag Aal, je heb ons een beetje laten schrikken, hoe gaat het met je?’
Ze opende haar ogen en zei fluisterend : ‘Zo moe, zo moe.’
‘Je bent in goeie handen hier, hou je kalm dan komt het wel weer goed’ zei ik, ik wist me niet zo goed een houding te geven, twijfelde of ik haar zou aanraken, of zij dat op prijs zou stellen?
Ik wist het niet.
‘Lief van je’ zei ze zacht.
Ik zag een traan opborrelen in haar ooghoek.
In een impuls pakte ik een tissue en depte hem weg.
Ik aaide over haar hand.
‘Ik moet gaan anders wordt je te moe.
Ik zorg wel voor de katten, zorg jij maar dat je weer beter wordt’ zei ik.
Ze knikte licht, nauwelijks waarneembaar.
Ik drukte een vluchtige kus op haar voorhoofd, ze sloot haar ogen, een flauwe glimlach gleed over haar gezicht.
Wordt vervolgd.
19 reacties:
En de sleutel dan?? Of ga je in haar tas graaien naar die sleutel en stuit je dan heel toevallig op een geboortebewijs waaruit blijkt dat ze jouw langgezochte moeder is?
Er is vast een onverwachte wending ergens in je verhaal!
Dat is mooi van Bassie!
Volgende keer eerst de doos met tissues, dán pas hiernaartoe…
Zucht….
Waarom stopt het nu al weer? :(
Ben zo nieuwsgierig! :)
Wel opletten Goentah!! Die sleutels had de verpleegster al gegeven! hihi
ja idd hoe dieper je in het verhaal komt hoe meer de spaning komt hoe het verder gaat…
ben benieuwd
Wat ontroerend de Boer,ga je gauw weer verder? Liefs Hartje
Hoi Mopperpot….
Ik reageer even langs deze weg op je mail…. het gedicht is niet van mij hoor, maar wondelgijn heeft hem van mijn site gecopieërt…. ik heb hem gevonden op het www, en zoals je misschien op mijn site hebt gelezen, spreekt dat gedicht mij ook enorm aan. Je mag hem dus rustig naar je vriendin sturen….......
Ik kom gauw even weer op je site langs om hier eens te lezen,
Eerst de groetjes,
Cooz/Habitat
och gossie, tis ff wazig op m,n brilletje.
Ik heb me er bij neergelegd dat het nog lang niet gedaan is… en eigenlijk vind ik het helemaal niet erg ook! Mooi verhaal…
Toch fijn dat er nog iemand voor die dieren wil zorgen.
Heb je voor mij ook een tissue? 
Wacht je niet te lang met het vervolg?!
Ohhhhhhh niet te lang wachten met het vervolg hoor !
Fijne avond liefs Ylone
Bedankt voor je reactie op mijn log. Ik ben nog heel verdrietig maar het gaat gelukkig wel wat beter met me. Groetjes, Louise
Nog geen vervolg 
Wens je een hele goede zondag!
Liefs..
Arme Aal, heeft ze nog blauwe lipjes van het zuurstof tekort,ik maak me geen zorgen om de katjes hoor, maar wel ontzettend om Aal
Ja en…..?
ooh wat is t toch spannend ben zo benieuwd naar t einde…. hopelijk knapt aal snel op…
xx