Woensdag 06 Augustus 2014 at 12:21 am Engel

Als je dat nodig hebt komt er op een dag een Reddende Engel in je leven.
Voor mij was dat vorige week 4 Augustus 2014.
Vandaag was ik weer bij haar.
Door de langdurige pijn is mijn houding verkeerd.
Je gaat verkeerd bewegen om pijn te ontwijken maar ondertussen veroorzaak je elders ellende.
De neuroloog hoopt dat de nekklachten/schouderklachten worden veroorzaakt door die verkeerde houding en dat daar ook die gruwelijke hoofdpijnaanvallen vandaan komen.
Toch vind hij een bloedtest en MRI scan wel nodig om enge dingen uit te sluiten omdat ik nou eenmaal talent heb voor bloedstolsels, dat gebeurt vrijdag en de uitslag krijg ik 21-8.

Maar er is licht in de duisternis, ik heb op eigen houtje eindelijk de juiste fysio gevonden, een oncologisch specialist, die nota bene in hetzelfde gezondheidscentrum zit als mijn huisarts.
Ik vind het compleet onbegrijpelijk dat mijn nieuwe huisarts toen ik hier kwam wonen mij niet direct naar deze fysio heeft gestuurd en dat ga ik haar binnenkort ook vertellen.

Deze mevrouw masseert en rekt het litteken op en tapet het in, daardoor komt de boel minder strak te staan en dat heeft duidelijk invloed op de neuro-patische pijn.
Ook doet zij wonderlijke dingen met mijn nek, al na één behandeling voelt het wat beter.
Haar techniek is mij niet geheel duidelijk.
Na 4 jaar pijn lijkt het nu toch echt beter te gaan.
Er zijn momenten dat ik eigenlijk niet durf te geloven maar volgende week ga ik met plezier weer naar haar toe

Zij is mijn Reddende Engel en ze heet Bernadette Rolsma
Dit is haar website http://bernadetterolsma.nl/
Ze werkt in Amsterdam en in Purmerend.

Bassie - Eén reactie - #

Woensdag 06 Augustus 2014 at 12:17 am Nederigheid

Iemand vroeg: Wie kent dè definitie van nederigheid ?
Mijn antwoord is: Nederig zijn is respect hebben voor alles wat leeft zonder onderdanig te zijn.

Bassie - Eén reactie - #

Vrijdag 01 Augustus 2014 at 01:31 am 72 UUR

72 Uur gaan ze stoppen met schieten
Nou, dat wordt genieten
Even lekker wandelen over de puinhopen
Waar gisteren nog levende kinderen kropen

Even lekker rennen door het stof
Ja, ik zeg het grof
72 Uur geen moordpartij
72 Uur angst-vrij 

72 Uur tijd voor herstel
Maar doe het snel
Want voor je het weet is het om
En valt er weer een bom

Heren aan de top
Gebruik je kop
Uw volk wil vrede
Niet 72 uur maar constant
Per direct heren
Per heden!

Bassie - Eén reactie - #

Woensdag 23 Juli 2014 at 2:52 pm Ter nagedachtenis aan alle overledenen van MH 17

Opeens zag ik een kind
Op een wolk
Ze hield haar pop stevig vast
Ze glimlachte verlegen
We werden nogal verrast.....

Haar woorden prikten mij, als een dolk
Kan ik iets voor je doen?

Nee hoor......
Ze gaf haar pop een zoen
Wij redden ons wel
Wij zitten in de hemel
Jullie in de hel......

Bassie - Geen reacties - #

Donderdag 03 Juli 2014 at 9:40 pm Je bent een Held, als je past voor geweld!

Je bent een Held, als je past voor geweld!

Bassie - Eén reactie - #

Woensdag 28 Augustus 2013 at 02:32 am Het is net alsof de wereld even stilstaat

Het is net alsof de wereld even stilstaat
Als je moeder dood gaat

Je verteld het aan een vriend
Die slaat een arm om je heen terwijl je grient

Maar het is net alsof de wereld even stilstaat
Als je moeder dood gaat

Je verteld het aan je hond
Die gaat zitten op de grond

Maar het is net alsof de wereld even stilstaat
Als je moeder dood gaat

Hij geeft je zijn poot
Legt zijn kop op je schoot

Maar het is net alsof de wereld even stilstaat
Als je moeder dood gaat

Hij gaat met zijn staart zachtjes zwaaien
Waarmee hij zegt, kom op ga mij maar aaien

Maar het is net alsof de wereld even stilstaat
Als je moeder dood gaat

Je verteld het aan een buur
Je raakt heel even overstuur

Want het is net alsof de wereld even stilstaat
Als je moeder dood gaat

Maar je hersteld weer
Want het leven gaat tekeer

Maar het is net alsof de wereld even stilstaat
Als je moeder dood gaat

Er stond een schitterende maan
Op de avond dat ze moest gaan

Net zo’n mooie maan als in het liedje dat ze voor me zong toen ik klein was

Maantje tuurt, maantje gluurt al door de venster-ruiten 
Weet je wat hij zeggen wil… 
‘t Is in de kamer zo stil, zo stil… 
Zijn de kinderen al naar bed, of lopen ze nu nog buiten (2x )

Lieve maan, kijk ‘r is aan, ze liggen al lang in de veren, 
Mooi, zegt maantje en lacht en lacht 
‘k Wens jullie allen een goede nacht 
Morgen komt er een nieuwe dag …van spelen en van leren (2x)

Een schattig liedje natuurlijk

Maar het is net alsof de wereld even stilstaat
Als je moeder dood gaat

Bassie - Twee reacties - #

Maandag 10 December 2012 at 10:16 pm LUISTER en HUIVER...........

Naar de aangrijpende gedachten van een moeder die twee kinderen heeft met wat ongemakjes, te weten: ADHD, epilepsie en autisme.
Terwijl ze haar gedachten op Facebook zette schreef ze een regelrechte aanklacht.
Ik heb haar geadviseerd deze woorden als open brief aan de regering naar een aantal kranten en tijdschriften te sturen.

Overdenking voor het slapen gaan.
Zit nu alleen in de kamer na een dag die ik de laatste maand niet meer zo ervaren heb.
Meer zo van "Doe mij maar een dubbele dosis dex vandaag:-)"
Waarom eigenlijk?
Slepend met mijn 2 kanjers van het ene ziekenhuis naar het andere, doktoren, neurologen, huisartsen en andere goedbedoelende maar veel te gemakzuchtige types die je van het kastje naar de muur sturen.

Nee dokter maar zó kan het niet meer, zoonlief leidt een, voor hem waarschijnlijk acceptabel leven, omdat iets anders er in de wirwar van instanties, meningen en zogenaamde nergens toe leidende trajecten, niet inzit.
Blijkbaar kan niemand deze jongen zodanig begeleiden dat hij misschien eens echt iets van een leven op kan gaan bouwen.

Nederland loopt vol met zogenaamde hulpverleners die koeien met gouden horens beloven maar uiteindelijk géén van allen "outside the box" kunnen of willen denken.
Of ze worden gehinderd door de groeiende, steeds gecompliceerder worden bureaucratie.
Voor iedere handeling zijn stapels rapporten, intakes en handtekeningen nodig maar niemand ziet er überhaupt het nut van in want iedereen denkt alleen vanuit zijn eigen "hokje".
De maatschappij is er alleen op uit om mijn zoon te straffen voor alle dingen die hij niet goed doet volgens de regels, maar niemand helpt hem die vaardigheden die hij wél heeft te gebruiken en in te zetten om zodoende een leven op te kunnen bouwen.
Want is dat uiteindelijk niet wat we allemaal willen? Een gelukkig leven leiden en een doel hebben.
Mijn jongen verzuipt....in deze zogenaamd beschaafde moralistische maatschappij en ik ben 24 uur per dag de boei die hem boven water moet houden.
Bel die, schrijf die, maak een afspraak hier en daar en overal.
Lees, leer en probeer te begrijpen want hij begrijpt de wereld niet en zij hem niet en ik ben de verzorger, vertaler, bewaker en begeleider.
En dat keer 2. 
Dochterlief heeft het ook niet makkelijk. Is een schat van een meisje, mijn trots, mooi, zorgzaam en op sommige gebieden haar leeftijdgenootjes vooruit.
Aan de andere kant uitgejouwd op school, de grond ingetrapt door leeftijdsgenoten en misbruikt door mensen die graag hun problemen bij haar dumpen maar geen oog meer hebben voor haar op het moment dat ze haar niet meer nodig hebben voor hun eigen egoïstische motieven.
Daardoor een kwetsbaar, emotioneel gewond kind met ook nog wat fysieke problemen.
Zit ook al een half jaar thuis en haar wereld is beperkt, praktisch tot vier muren in huis met zó weinig vertrouwen in de wereld dat de stap over de drempel naar buiten steeds hoger wordt.
Zogenaamde vriendinnen blowen, zuipen, zijn zwanger of al moeder. 
Wil je daar geen deel van uitmaken dan ben je al snel "de outcast" en lig je eruit.
Wat blijft over dan de tv, computer, bank, bed en plafond als je niet zo stoer en zeker bent van jezelf dat je ergens naar binnen stapt en zegt "hier ben ik".
Mijn kinderen, in ieder geval de twee jongste hebben onevenredig veel op hun bord....en er zijn van die dagen dagen dat ik dat zó rot vind, niet alleen voor hen maar ook voor mezelf.
Want het is zwaar, héél zwaar om deze kinderen te leiden naar dat punt in hun leven waarop ze kunnen zeggen: "This is my life, and I 'm proud of it."
Maar één ding kids....we WILL GET THERE
Love you....mama xx


Tot zover, de moeder, die ik hierbij een klein podium op mijn site gun, uit respect voor haar manier van denken.

Bassie - Twee reacties - #

Woensdag 05 December 2012 at 7:08 pm Gedicht en interview

Bassie - Geen reacties - #